Używasz przeglądarki Internet Explorer 6, która nie jest wspierana nawet przez producenta.
W związku z tym, cześć funkcjonalności serwisu może być dla Ciebie niedostępna.
Radzimy zainstalowanie nowszej wersji Internet Explorera (zobacz tu) lub innej przeglądarki (zobacz tu lub tu).
...

Świnie na drodze

16 lipca   Halszka Gwiżdż
Świnie na drodze Przewóz bydła, trzody chlewnej, czy drobiu wymaga specjalistycznego taboru. Przepisy nakładają na przewoźnika i nadawcę ładunku obowiązek zorganizowania transportu w taki sposób, aby nie powodować cierpienia i uszczerbku dla przewożonych nieraz kilka tysięcy kilometrów zwierząt. W przepisach określony jest maksymalny czas transportu i obowiązkowych postojów, częstotliwość oraz wzór planu trasy przewozu.
 

Podczas długotrwałego przewozu zwierząt trasa dzielona jest na kilka etapów. Transport nie może trwać dłużej niż jedną dobę. Po każdych 9 godzinach jazdy zwierzętom należy zagwarantować co najmniej jednogodzinną przerwę. W tym czasie należy je napoić i nakarmić. Po trwającym dobę transporcie zwierzętom należy zapewnić 24-godzinny odpoczynek w punkcie etapowym, zatwierdzonym przez Główny Inspektorat Weterynarii.

W Polsce sieć punktów etapowych jest słabiej rozwinięta w porównaniu z innymi krajami europejskimi. Składa się ona z 10 ośrodków zlokalizowanych głównie w zachodniej i centralnej części kraju. We Francji znajduje się 51 punktów etapowych, w Wielkiej Brytanii 22, a w Niemczech 19.

Gęstość załadunku podczas transportu trzody chlewnej o masie około 100 kg nie powinna przekraczać 235 kg/mkw. W przypadku prosiąt o masie 15 kg jest to 0,13 mkw, a 25 kg – 0,15mkw.

 

Standardowa naczepa do żywca

Standardowa naczepa do przewozu trzody chlewnej musi spełniać europejskie wymagania w zakresie transportu żywych zwierząt (Rozporządzenie Rady WE Nr 1/2005 z 22 grudnia 2004 r.). Szkielet nadwozia wykonany musi być z kształtowników stalowych. Wypełnienie ścian tworzą elementy konstrukcyjne ze stopów aluminium, zapewniające skuteczną wentylacje nadwozia. Dach musi być zbudowany z płyty warstwowej, z możliwością podnoszenia na wysokość 40 cm. Takie rozwiązanie pozwala na zwiększanie przestrzeni ładunkowej poszczególnych pokładów transportowych, zapewniając w ten sposób lepsze warunki wentylacji i przewietrzenia, co ma duże znaczenie podczas upałów.

Powierzchnię ładunkową standardowej naczepy do przewozu trzody chlewnej stanowią trzy pokłady (podłogi), z czego jeden jest stały (dolna podłoga), a dwa ruchome. Ich podnoszenie odbywa się za pomocą napędu elektrohydraulicznego, za pośrednictwem łańcuchów wielopłytkowych. Z kolei dach sterowany jest siłownikami hydraulicznymi. Nadwozie wyposażono w sterowany ręcznie system blokująco – zabezpieczający. Służy on do sytuowania na określonej wysokości ruchomych pokładów. System ten tworzy układ mechaniczny zbudowany z 4-6 kompletów tuleja-sworzeń w zależności od długości nadwozia.

Tylną cześć nadwozia stanowi trap wyposażony w składane boczne bariery o wysokości 800 mm oraz wewnętrzny układ drzwi, które można otworzyć po opuszczeniu trapu. Trap spełnia podwójną rolę, zależnie od organizacji załadunków i rozładunków. W niektórych przypadkach stanowi równię pochyłą, po której wprowadza się lub wyprowadza zwierzęta. Jeżeli rozładunek odbywa się za pomocą ramp czy pomostów, płyta trapu może zostać podzielona i tworzyć dwuskrzydłowe drzwi. Zasadniczo stanowi on tylną ścianę oraz dodatkowe zamknięcie. Wewnętrzny układ drzwi stanowią dodatkowe trzy pary skrzydeł o wymiarach zamykających poszczególne pokłady transportowe. Wszystkie pokłady wyposażone są w ruchome ścianki działowe.

Podzielenie przestrzeni ładunkowej na sektory niweluje zagrożenie skumulowania się przewożonych zwierząt w jednej części nadwozia, co może stać się przyczyna wypadku drogowego. Ponadto pojazdy do przewozu zwierząt charakteryzują się budową uniemożliwiającą wycieki nieczystości na zewnątrz pojazdu oraz z wyższych pokładów transportowych na niższe.

Nowe pojazdy do przewozu zwierząt powyżej 8 godzin muszą być wyposażone w urządzenia nawigacji satelitarnej. Ponadto od 1 stycznia 2009 r. wszystkie środki transportu drogowego powinny być wyposażone w te urządzenia.

- Nadwozia do przewozu trzody chlewnej cechują się wysoką specjalizacją. Zabudowa spełniająca wymogi Unii Europejskiej powinna być wyposażona w system wymuszonej wentylacji, odprowadzania ścieków oraz instalację służącą do pojenia transportowanych zwierząt- wyjaśnia Marian Piechowiak właściciel firmy Auto-Chłodnia.

 

Wysoka specjalizacja

Pojazdy do przewozu żywych zwierząt wyposażone są w systemy wymuszonej wentylacji, systemy rejestracji temperatury, układy pojenia zwierząt, a także moduły GSM, zapewniające stałą łączność załogi samochodu z centralą w firmie.

Zgodnie z normami całkowita pojemność zbiorników na wodę powinna wynosić co najmniej 1,5 proc. maksymalnej masy załadunku liczonej w kilogramach. Umieszcza się je na zewnątrz pojazdu (w podwoziu) i wyposaża w system kontroli poziomu wody. Układ pojenia musi gwarantować dostęp zwierzętom do wody w każdym przedziale nadwozia. Trzoda chlewna pojona jest za pomocą specjalnych poideł. Poruszenie przez zwierzę trzpienia (smoczka) powoduje wyciek wody. Poidła mogą być rozmieszczone na różnych wysokościach w zależności od wieku zwierząt.

 Natomiast system wentylacji, ma gwarantować skuteczne przewietrzenie każdego pokładu transportowego. Jest on regulowany poprzez ruchome panele (żaluzji) okien bocznych oraz wentylatory.

- W standardowym nadwoziu do przewozu trzody chlewnej przewietrzanie odbywa się przez otwory w ścianach bocznych zabudowy. Wielkość otworów regulowana jest przez żaluzje (zasuwy), które mogą być blokowane na trzech położeniach. Dla wielu z nas banalnym wydaje się stosowanie wewnętrznego i zewnętrznego oświetlenia w zabudowie. To niejako oczywiste rozwiązanie konstrukcyjne zwiększa widoczność w obszarach roboczych, co podczas inspekcji jest niezwykle ważne – dodaje Marian Piechowiak

Na rynku polskich producentów nadwozi specjalistycznych dotychczas nie zajmowano się wytwarzaniem taboru do transportu warchlaków. O ile trzoda chlewna (dorosłe osobniki) wymaga zapewnienia systemu wentylacji, dostarczania wody oraz odprowadzania fekalii, to w przypadku prosiąt takie wyposażenie jest niewystarczające. Warchlakom należy zagwarantować odpowiednio wysoką temperaturę wewnątrz nadwozia.

 

Klimat w naczepie

Przepisy dotyczące długotrwałego transportu żywych zwierząt określają zakres temperatury, w której mogą przebywać. Rozpiętość wynosi od 5 do 30 st. C ± 5 st. C w zależności od temperatury na zewnątrz.

Biorąc pod uwagę warunki klimatyczne naszego kraju z łagodną zimą, tj. z temperaturą do minus 8-10 st. C, przepisową temperaturę transportu żywych zwierząt w każdym transporcie można utrzymać przez cały kalendarzowy rok. Podczas polskiej zimy temperatura powietrza w przestrzeni ładunkowej zostaje skompensowana temperaturą ciepła wydzielanego przez zwierzęta. W przypadku większych mrozów - od -10 st. C do -25 st. C - utrzymanie wymaganej przepisami temperatury jest niemożliwe bez zastosowania izolacji nadwozia i dodatkowego źródła ciepła. W celu dostarczenia na rynek „pełnowartościowego” pojazdu, Producent Auto-Chłodnia opracował system ogrzewania, którego źródłem ciepła jest nagrzewnica spalinowa lub dwie nagrzewnice – zależnie od rodzaju pojazdu, a straty ciepła zmniejszono stosując izolację na ścianach bocznych.

Rozprowadzenie ciepłego powietrza odbywa się za pomocą zamkniętych kanałów. Główny kanał biegnie po podłodze głównej (stałej) przy ścianie bocznej wzdłuż pojazdu. Z kanału poziomego wprowadzone są trzy bądź cztery pionowe, z których poprzez otwory wykonane w wewnętrznych ściankach wydostaje się ciepłe powietrze. Gromadzone zużyte powietrze pod dachem zostaje zasysane i kanałem powrotnym umieszczonym w tylnej części nadwozia tłoczone jest do zamkniętej komory pod podłogą, gdzie po wymieszaniu ze świeżym powietrzem zostaje ponownie podgrzane i wprowadzone w obieg grzewczy.

Z ogólnie dostępnych informacji wynika, że jest to pierwszy taki projekt realizowany przez polskich producentów pojazdów do transportu zwierząt. Pomysł zbudowania systemu ogrzewania jako innowacyjne rozwiązanie został zrealizowany w ramach projektu celowego i dofinansowany z budżetu państwa. Przeprowadzone próby testowe w ruchu pojazdu „na pusto” wykazały zakres temperatur od +5 st. C do +15 st. C, która zmieniała się zależnie od prędkości jazdy pojazdu. Próby przeprowadzono przy temperaturze zewnętrznej powietrza minus 15-17 st. C.

System ogrzewania w środkach transportu gwarantuje zachowanie wymaganych prawem europejskim temperatur w transporcie żywych zwierząt, a także stwarza możliwość przewożenia warchlaków z miejsc rozmnażania do miejsc hodowli w dużo trudniejszych warunkach pogodowych. Z praktycznego i logicznego punktu widzenia można przyjąć, że transport odchowanych prosiaków winien być realizowany przy wyższym dolnym progu przewidywanego prawem zakresu temperatur.

Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Regulaminie Korzystania z Serwisu.

Komentarze

Aby komentować, musisz się zalogować.